БИБИКОВЫ - БИБИКОВЛАР

101. БИБИКОВЫ. Дворяне с
Х
VI в. От правнука Жидими-
ра, татарина, выехавшего из
Синей Орды к Велико-му князю Михаилу Ярославичу (2-я по-
ловина ХIII в.). Сын Жидими-
ра Дмитрий был в 1314 году
тестем князя Фёдора Михай-
ловича, а правнук Фёдор Ми-
кулич по прозванию Бибик
(тюрк.
Бай бек  "богатый гос-
подин" — (Баскаков 1979, с.
114 — 115) стал основателем
рода Бибиковых (ОГДР, III, с.
13). Они принадлежали к знат-
ным тверским родам, из среды
которых были Давид Бибик—
посол в Пскове в 1464 г.,
имения в Арзамасе (РБС, 2,
с. 32 — 33); Иван Бибиков—
неоднократный посол в Крым
в ХVI веке (Савва 1917, с.
244-245; Веселовский 1974, с.
37). В последующем — госу-
дарственные деятели, военные,
учёные (РБС, 3, с. 14 — 32;
ЭС, 1987, с. 137).

 

101. БИБИКОВЛАР. XVI йөздән дворяннар. Күк Урдадан Бөек кенәз Михаил Ярославичка (XIII гасырның икенче яртысы) күченгән Жидимир туруныннан (татар). Жидимирның улы Дмитрий 1314 елда Федор Михайловичның кайнатасы була, ә Бибик (Байбек - төркичә "бай әфәнде" - Баскаков 1979, 114-15) кушаматлы туруны Федор Микулич Бибиковлар нәселенә нигез сала (ОГДР III, 13). Алар Тверьның дәрәҗәле нәселләреннән саналган-нар; араларыннан чыгучылар: Давид Бибик - 1464 елда Псковта илче, Арзамаста утарлары булган (РБС II, 32-33); Иван Бибиков - XVI йөздә Кырымда берничә кат илче була (Савва 1917, 244-45; Веселовский 1974, 37). Соңыннан - дәүләт зшлеклеләре, хәрбиләр, галимнәр (РБС III, 14-32; ЭС 1987, 137).