СУНБУЛОВЫ – СУНБУЛОВЛАР

387. СУНБУЛОВЫ (СУМБУЛО-ВЫ). От боярина Ковыла Вислого, по прозвищу Сунбул, выехавшего на слу-жбу в 1371 году к Ольгу Рязанскому. Дети Сунбулова и его родичи в ХV-XVI веке числились детьми боярскими по Рязани и имели там земли (Зимин 1980, с. 280). В 1514 году в Рязани отмечен боярин Сунбул Фёдор Ивано-вич Тутыхин (сын Ивана Яковлевича Тутыхи – Ковыла) (Веселовский 1974, с. 306, 327). Сын Фёдора Сунбулова, очевидно, хорошо знавший тюркские языки, Михаил Сунбулов (Сумбулов) был неоднократным послом в Казань (под 1530 годом) (ПСРЛ, 34, с. 194) и Ногаи (в 1565 - 1566 гг.) (ПСРЛ, 29, с.345, 348). Фамилия имеет в основе тюрко - персидское Сунбул "цветок гиацинт" (Гафуров 987, с. 192).

387. СУНБУЛОВЛАР (СУМБУ-ЛОВЛАР). 1371 елда Ольг Рязанскийга хезмәткә күченгән Сөнбел кушаматлы Ковыл Вислый дигән боярдан. Сунбуловның балалары һәм туганнары ХV - XVI йөзләрдә Рязаньдагы бояр балалары исемлегенә теркәлгән, җирләре дә шул тирәләрдә булган (Зимин 1980, 280). 1514 елда Рязаньда Сунбул Федор Иванович Тутыхин (Иван Яковлевич Тутыха-Ковыланың улы) теркәлгән. Федор Сунбуловның төрки телләрне яхшы белгән улы Михаил Сунбулов (Сумбулов) илче сыйфатында Казанга һәм Нугайга килгәләгән. Фамилиянең нигезендә Сөнбел (чәчәк) дигән төрки-фарсы сүзе ята (Гафуров 1987, 192).