ЕПАНЧИНЫ

160. ЕПАНЧИНЫ. От Семё- на Епанчи по прозвищу Замят- на, пра-правнука легендарного Кобылы (см.: Кобылины, Ко- лычевы и др.) (Зимин 1980, с. 180). В писцовой книге 1578 года в Коломенском уезде за- писано поместье Улана Епан- чина (Веселовс-кий 1969, с. 242). Имя и фамилия, имею- щие в основе тюркские прозви-ща (епанча—см. выше, Улан от тюркс-кого Улан - углан "сын") не оставляют сомнения в тюркском про-ис- хождении обоих родов Епанчи- ных.

160. ЕПАНЧИННАР. Легендар Кобыла (к. Кобылиннар, Колычевлар h.б.) турунының малае, Замятна кушаматлы Семен Епанчадан (Зимин 1980, 180). 1578 елгы Писцовый кенәгәдә Коломна өязендә Улан Епанчин биләмәсе теркәлгән (Веселовский 1969, 242). Нигезләрендә төрки сүзләр ( епанча - югарыда кара, Улан - төрки улан - углан "ул") яткан исем белән фамилия Епанчиннарның ике нәселенең дә төркиләр икәнлегенә шик калдырмый.